
Er zijn van die dingen in het leven waar je niet aan voorbijgaat of die je niet zomaar verzwijgt. Toen ik de nieuwste essaybundel van de dichter-filosoof Maarten Doorman ter hand nam en enkele stukken uit het boek las, bekroop me plots de vrij absurde gedachte dat er een meetinstrument zou moeten bestaan om de waarde van poëzie te bepalen. Het zou moeten mogelijk zijn om de “dichtheid van woorden” in een gedicht vast te leggen volgens objectieve en concrete maatstaven. Doorman neemt het in één van de interessantste hoofdstukken van zijn nieuwste essayboek immers op voor de controversiële postmodernist Jean Pierre Rawie, die door de postmoderne critici schamper afgedaan wordt als een “romantisch dichter”. Doorman noemt het hoofdstuk provocerend “Jean Pierre Rawie als postmodernist”.
'Paralipomena’, Maarten Doorman, Uitgeverij Bert Bakker, Amsterdam 2007; 256 blz.; ISBN 978 90 351 3164 4.
De dichtheid van de woorden, over Paralipomena van Maarten Doorman, dit artikel verschijnt binnenkort op het internetmagazine Urban Mag, www.urbanmag.be.
